Hiperbarične komore su medicinski uređaji koji omogućavaju pacijentima da udišu 100% kiseonik pod pritiskom koji je veći od normalnog atmosferskog pritiska.
Iako spadaju u savremenu medicinsku opremu, hiperbarične komore imaju dugu istoriju. Verovali ili ne, ideja o lečenju kiseonikom javila se još u 17. veku zahvaljujući Nathanielu Henshawu. Ovaj britanski sveštenik je 1662. godine konstruisao specijalnu sobu sa ventilima za protok vazduha.
Na osnovu njegovog izuma, 2 veka kasnije francuski hirurg Charles Pravaz je razvio prvu komoru za kiseonik. Prvobitno je bila namenjena za lečenje plućnih bolesti, kolere, rahitisa i zapaljenja vežnjače.
Sredinom 20. veka hiperbarične komore počinju da se koriste za lečenje dekompresione bolesti ronilaca i pilota. Ipak, značajniju ulogu dobijaju tek poslednjih godina, nakon odobrenja od strane Uprave za hranu i lekove Sjedinjenih Država (FDA).
Kako funkcionišu hiperbarične komore?
Hiperbarične komore rade tako što postepeno povećavaju pritisak vazduha u unutrašnjosti. Pri čemu se povećanje kreće od 1,5 do 3 atmosfere (ATM). Poređenja radi, to je kao da zaronite 10 do 20 metara ispod vode.
Povećanjem pritiska, komora omogućava plućima da apsorbuje više kiseonika nego što bi to učinili pri normalnom atmosferskom pritisku. Naime, u normalnim uslovima udišemo oko 21% kiseonika iz vazduha, što je daleko manje od udisanja 100% kiseonika.
Ovaj povećani kiseonik se zatim prenosi krvlju do tkiva po celom telu, podstičući zarastanje i borbu protiv infekcija. Povećani pritisak, takođe, pomaže u usmeravanju kiseonika u oštećena tkiva koja mogu imati smanjen protok krvi.
Vrste hiperbaričnih komora
Prema broju pacijenata, hiperbarične komore se dele na jednomesne i višemesne.
Kao što naziv kaže, jednomesne hiperbarične komore namenjene su jednom pacijentu. Dizajnirane su tako da se pacijent u njima nalazi u ležećem položaju i celim telom je izložen kiseoniku. Komunikacija sa medicinskim osobljem vrši se preko staklenih površina i interfona.
Za razliku od njih, višemesne hiperbarične komore omogućavaju istovremeni tretman više pacijenata. Pacijenti se nalaze u sedećem položaju, a kiseonik udišu putem specijalnih maski. Komunikacija sa medicinskim radnicima je direktna, jer se i oni nalaze zajedno sa pacijentima u komori.
Kada se koriste hiperbarične komore?
Hiperbarične komore omogućavaju 20 puta brže rastvaranje kiseonika u organizmu. Zahvaljujući tome imaju višestruki efekat, te se koriste za lečenje brojnih zdravstvenih problema.
Primenjuju se, pre svega, kod dekompresijske bolesti i trovanja ugljen-monoksidom. Zatim, kod gasne embolije, gde su mehurići vazduha zarobljeni u krvnim sudovima. Hiperbarična oksigenoterapija može pomoći u njihovom rastvaranju i obnavljanju protoka krvi.
Kako povećani nivoi kiseonika stimulišu regeneraciju tkiva, hiperbarična komora ima važnu ulogu u zarastanju rana. Zbog toga se koristi za lečenje teških opekotina, oštećenja tkiva izazvanog zračenjem, dijabetičkih čireva, venskih ulkusa i drugih rana koje nisu reagovale na tradicionalne tretmane.
Koristi se i za brži oporavak od sportskih povreda, jer smanjuje upale i otoke. Posebno je efikasna kod uganuća i kidanja ligamenata, obezbeđujući brži povratak svakodnevnim aktivnostima.
Hiperbarične komore jačaju i imuni sistem, te su značajne i u borbi sa teškim infekcijama kostiju i kože, kao što su osteomijelitis i nekrotizirajući fasciitis. Koriste se i kod teške anemije, iznenadnog, bezbolnog gubitka vida, hroničnog umora, migrena. Preporučuju se kao deo oporavka nakon operacija.
Najnovija istraživanja su pokazala pozitivne efekte hiperbarične oksigenacije na ublažavanje simptoma Alchajmerove bolesti, multiple skleroze, autizma, anksioznosti.
Hiperbarične komore poslednje generacije čekaju vas u bogatoj ponudi kompanije Medisal. Kod nas možete pronaći i uređaje za profesionalnu fototerapiju, respiratore, anestezijske aparate i drugu medicinsku opremu svetski poznatih proizvođača.